Ils Vermeiren foto

Iedereen wordt gevormd door zijn verleden, ik ook. Opgroeien als oudere zus van een broer met autisme heb ik tegelijkertijd als een geschenk en als een uitdaging ervaren. Mijn broer deed me inzien dat ieder een individuele kijk heeft op de wereld en dat die wereld verre van eenduidig is. Daarnaast leerde ik om zelfstandig te zijn en op mijn buikgevoel te vertrouwen.

Ik groeide op in een warm nest. Dit betekende niet dat alles vanzelf ging. Mijn ouders leerden me dat liefde en geluk geen gegeven zijn maar iets waar voortdurend aan gesleuteld en gewerkt moet worden.

Hoewel ik eerder introvert ben, kan ik deugd hebben van contact met mensen. Mijn oprechte interesse in mensen en betrokkenheid maken dat ik me goed kan inleven in persoonlijke situaties. Een troef die doorgetrokken werd binnen de jeugdbeweging, vriendschappen en kennissenrelaties. Hoe de mens nu eigenlijk echt in elkaar zit, waarom hij voelt wat hij voelt, waarom gedachten en gedrag niet per se logisch zijn, hoe ervaringen mensen vormen toe wie ze zijn, …het werd mijn doel om mensen te begrijpen en hen te helpen.

Tijdens mijn twintigerjaren liep mijn toenmalige relatie serieus mis. Ik gaf meer dan 100% maar verloor mijn eigen belangen daarbij uit het oog. Ik werd overspoeld door emoties en negatieve gevoelens en had het gevoel niet meer op mezelf te kunnen vertrouwen. Ik stond voor een eerste belangrijk keerpunt in mijn leven: of mezelf verliezen in emoties en slechte ervaringen, of ervoor kiezen om mijn kwetsbaarheden onder ogen te zien om er sterker uit te komen. Met de hulp van een psycholoog kreeg ik een meer heldere blik op de situatie en was ik in staat om mijn eigen weg te gaan.

Naderhand rondde ik mijn eigen opleiding tot psycholoog af en startte ik als leerkracht in het buitengewoon secundair onderwijs. Daar mocht ik met jongeren werken. Ze leerden me dat “jezelf zijn”, een onmisbare troef is om te kunnen groeien. Ik ben hen dankbaar omdat ze me ook toonden dat kleine dingen, zoals een kopje warme koffie aangeboden krijgen als je helemaal verregend op school aankomt, niet zomaar als vanzelfsprekend genomen mogen worden. Binnen de schoolcontext werd verder ook duidelijk dat sommige situaties onveranderlijk zijn. Ik botste tegen gegeven grenzen die in mijn ogen verre van logisch waren. Dit deed me twijfelen aan mezelf en aan mijn kunnen. Ik ging in gesprek met verschillende mensen en nuanceerde mijn beeld over “de realiteit”.  Deze leerschool motiveerde me nog meer om mensen die uit balans geraakten, zoals ik zelf op dat moment, verder te helpen. Ik ging van start als zelfstandig psycholoog.

Kort daarna overleed mijn moeder, geheel onverwacht. Ik was op dat moment zelf mama van een peuter van nog geen jaar oud en in verwachting van een tweede kindje. Toen ook de zwangerschap misliep, geraakte ik helemaal uit evenwicht. Ik had geen idee welke kant ik op moest. Ik voelde me verloren. Na verloop van tijd realiseerde ik me dat verdriet altijd een plek zal hebben in mijn leven. Eén van de pijnlijkste en tegelijkertijd één van de meest waardevolle inzichten in mijn leven. Acteur Stefaan Degand verwoordde dit gevoel zo mooi toen hij in het VRT-programma “Die Huis” over het verdriet om zijn overleden vrouw vertelde: “Je leven krijgt een tweede stem. Soms krijgt die stem de bovenhand, soms wordt het een kakofonie. Na verloop van tijd vind je daar een harmonie in maar die tweede stem zal er altijd zijn.”  Geniet even mee van de mooiste momenten van die aflevering via deze link.

Ik werk nog steeds aan mezelf, door in gesprek te gaan, door te luisteren naar anderen, door mezelf in vraag te stellen, door opleidingen te volgen en door zelfstudie, door te durven falen. Daarnaast ben ik me ervan bewust dat ik “ook maar ne mens ben” en dat mijn eigen ervaringen en mijn visie onlosmakelijk verbonden zijn met wie ik ben en dus ook met mijn werk als psycholoog. Daarom laat ik me omringen door andere professionals. In overleg op regelmatige basis met collega-therapeuten onder gedeeld beroepsgeheim. We delen interpretaties, tips en geven elkaar advies. Dit vul ik aan met overleg met mijn supervisor. Een supervisor is een ervaren therapeut. Daar bovenop doe ik mijn best om goed voor mezelf en mijn eigen verhaal te zorgen. Om die reden zie ik om de zoveel tijd zelf een psycholoog.

Mijn levenservaring, mijn brede mensenkennis en innerlijke overtuigingskracht om te durven veranderen, zijn bron van inspiratie in mijn werk als psycholoog. Ik weet hoe het voelt om jezelf en je weg te moeten terugvinden. Tijdens individuele begeleiding help ik je hierbij.

Opleidingen

– Integratieve psychotherapie, AIHP Zoersel (i.o.)
– Integratieve kinder en jongerenpsychotherapie, AIHP Gent, (2019)
– Diploma van leraar, Horito, Turnhout (2013)
– Master (bedrijfs)psychologie, universiteit Gent (2011)
– Bachelor Maatschappelijk Assistent, KHLeuven (2007)

Lidmaatschap

– Psychologencommissie (reg.nr. 852119327) 
– Vlaamse Vereniging Klinisch Psychologen (VVKP)
– Belgische Federatie van Psychologen (BFP-FBP)